Logo

‘असुल’ कबिता-जाउमा म्वारेबुङ


 

” ब्यथाहरु छन यहाँ

थुप्रै – थुप्रै कथाहरु पनि

शिरैबाट उडिजान्छ जहाज

तर कहिल्यै उडाउन नसकेको

छेउबाटै बग्दै जान्छ मनोहरा,बागमती

तर पनि बगेर जान/लान नसकेको

ब्यथाहरु /कथाहरु छन यहाँ !

 

हरेक अपरान्ह 3/4 को आसपास

बोरामा पोक्याएर सामानहरु

पर्खिरहन्छ ग्राहक

बिहान बेलुकी छाक टार्न

हुन सक्छ

बाल बच्चा पढाउन

हजारौं मानिस नामको

प्राणिहरु ओहोर-दोहोर गरिरहन्छ्न

कसैले टेकेर जान्छन

तर पनि चुपचाप हेरेर प

छ्याईरहन्छ दैनिकी

खै ! उस्लाई लाग्छ/लाग्दैन विष्मत !

 

कानको जाली फुट्ला झैँ

आवाजसङ्ग छिन-छिनमै

उडिरहन्छ निर्जिव चील(जहाज)

कहिल्यै उडाउदैन उसको दुखको भारी

कहिल्यै उडाउदैन उसमाथी लागेको

दरिद्रको कालो पर्दा

बरु आईरहन्छ हरियो लुगा

लगाउनेको एक हुल र

खेदिरहन्छ सिठ्ठि फुक्दै

र कहिले त पोकै उठाएर लान्छ

कहिले आउँछ हप्ता असुलि !

 

आज त आयो सरकार नामको

अजङ्गको मानिस र भन्यो

तिमीले यो रोडको छेउमा

बसेको कर तिर्नु पर्छ !

कहिल्यै नसुनेको नाम

को हो त्यो कर ?

के हो कर ?

के यो बाटोमा

अलिकती पनि

मैले बस्ने अधिकार

नभएको हो ?

या श्रम गरेर इमानले

बस्न नपाउने हो ?

श्रमको मूल्य नपाउने ?

के मैले एक – एक थोपा पसिना

बगाएर तिरेको करको

उचित ब्यबस्था छ ?

त्यो करको सहि ठाउँमा

सहि सदुपयोग हुन्छ ?

नत्र जवाफ देउ सरकार

किन जताततै

कर ! कर ! कर कर करको रवाफ ??

Key Alternative Media

Best selling an amazon. Buy now ! good for you

प्रतिक्रिया दिनुहोस्